Ayyüzlüm
Yeni Üyemiz
Bilindiği gibi, Tasavvûf söyleminde, "nefs-mertebeleri" (ego-durumlari) vardır. Bu mertebeler yedidir. Beşinci ve altınci mertebeler; "Radiye" ve "Mardiyye"dir. Bunlar, dördüncü mertebe olan Nefs-i Mutma’inne’nin (kendinden emin olan nefs) sıfâtlarıdır. Mutma’in nefs, reyb (kuşku) den arınmıs nefstir. O Rabbinden râzı, Rabbi de ondan râzı (hosnut) olmustur. Bir âyet-i kerimede “Ey kendinden emin olan nefs, sen Rabbinden râzı, Rabbin de senden râzı olarak Rabbine dön, 89-27” buyurulmaktadır. İşte, nefsin bu seviyesine lütfu da hos, kahrı da hoş, denmiştir.Yûnus Emre, bu makamda, Ne varlığa sevinirim, Ne yokluğa yerinirim,. demiştir.
